لکه هائی در خورشید که بدلیل اختلاف درجه حرارت در سطح کره مزبور بصورت نسبتآ سیاهی به نظر می رسند.اندازه این لکه هاگاه به حدی بزرگ است که با عینک های آفتابی با شیشه های سیاه و حتی از پس ابر رقیق با چشم غیر مسلح قابل دید است چگونگی پیدایش این لکه ها هنوز بدرستی شناخته نشده و بیشتر تصور می رود که زبانه کشیدن ودر هم پیچیدن توده های گاز مشتعل جو خورشید باعث پدید آمدن آن می گردد.احتمال رابطه میان لکه های خورشیدی و پاره ای پدیده های زمینی نیز یکی دیگر از مسائلی است که تحت بررسی بوده و امروزه رابطه میان تعداد این لکه ها واغتشاش های الکتریکی ومغناطیسی و رادیویی زمین تقریبا به اثبات رسیده است .به این عارضه کلف های خورشیدی نیز می گویند. بزرگترین لکه خورشیدی شناخته شده در فروردین ۱۳۲۶ برابر با آوریل ۱۹۴۷ دیده شده که مساحتی بیش از سی برابر سطح زمین را دارا بوده است.